My Quiet Superstition

นี่เรากำลังทำอะไรอยู่?

เธอรู้สึกเหมือนกับฉันบ้างไหม?

ทำไมเราต้องคอยอีกฝ่ายนึงให้เริ่มก่อนตลอดเวลา

กลัวเสียฟอร์ม?

คำตอบของฉันก็คือ กลัวว่าเธอจะไม่คิดอย่างเดียวกับที่ฉันคิดมากกว่า

สำหรับเธอฉันไม่รู้นะว่าคิดอย่างไร

แม้ว่าจะชอบเธอมากแค่ไหน แต่ก็ต้องทำว่าเราเป็นได้แค่เพื่อนกัน

แค่การได้เป็นเพื่อนกับเธอมันก็วิเศษสุดๆแล้ว ฉันชอบคุยกับเธอแบบนี้มากกว่า

เมื่อวานนี้ดีใจนะ ดีใจจริงๆที่ได้เจอเธออีกครั้ง

ขอบคุณที่อุตส่าห์นั่งรอฉันจนทำแล็บเสร็จ

เธอ...ดูดีนะ

ขอบคุณที่อุตส่าห์นั่งรอเพื่อที่จะพูดคุยทักทายกันเล็กน้อย

แล้วเธอก็ไป...

โอเค ฉันรู้ว่าเธอมีธุระจริงๆที่ต้องไป ก็เลย ขอบคุณนะ

เมื่อคืนนี้ก็เหมือนกัน

เธอถามฉันว่า พรุ่งนี้ว่างไหม

มันคงจะง่าย ถ้าฉันตอบเธอไปว่า โอเค ว่าง

แต่อะไรไม่รู้มาดลใจ ฉันบอกเธอไปว่า ยังไม่รู้เหมือนกัน ทำไมหรอ

เธอพูดสั้นๆแค่ว่า ไม่มีอะไรหรอกถามดูเฉยๆ

แล้วฉันก็ถามเธอคืน เธอบอกว่า ตอนเย็นต้องไปรับเพื่อนที่สนามบิน แต่ตอนกลางวันก็ว่างๆ

ถามทีเถอะ ฉันไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม

เธออยากให้ฉันพูด

แต่ฉันรู้ว่าเธออยากให้ฉันพูดฉันก็เลยเลือกที่จะเปลี่ยนประเด็นเรื่องอื่นไป

We are tracing จริงๆ

เฮ้อ แต่ก็ว่าแหละ

บางทีมันอาจจะไม่มีอะไรเลยก็ได้

แล้วกลายเป็นฉันคนเดียวที่คิด

ไม่อยากเจ็บนะ เลยพยายามไม่คิดอีกแล้ว

ฉะนั้น ฉันจึงต้องบอกกับตัวเองว่า

"เธอ...เราเป็นเพื่อนกันอย่างนี้แหละนะ :)"

as a friend, as a friend, as an old enemy." Kurt Cobaine , Nirvana, Nevermind Album

กี่ครั้งแล้วที่ปล่อยให้หัวใจโดนทำร้าย

กี่ครั้งแล้วที่ต้องรองรับอารมณ์ของคนอื่น

กี่ครั้งแล้วที่ไม่กล้าพูดในสิ่งที่ตัวเองรู้สึก

กี่ครั้งแล้วที่เป็นคนเดียวที่แคร์ความรู้สึกของทุกฝ่าย

ที่รัก ฉันเสียใจกับเรื่องที่เกิดในวันนี้

มันไม่ใช่ความผิดของเขา หรือของใคร

แค่เขาได้เจอสิ่งที่ขาดหายไปมาเติมเต็มชีวิตของเขาแล้วเท่านั้น

ซึ่งเราต่างรู้ดีว่าไม่ใช่ฉัน

คงเป็นความผูกพันที่รัดรึงใจฉันให้เป็นเหมือนเงาซึ่งคอยตามติดเขาอยู่ 

และนั่นคือเหตุผลที่ฉันร้องไห้ในวันนี้

แต่ฉันรู้ดีว่า เขาไม่ใช่คุณ และคุณก็ไม่ใช่เขา

นั่นจึงไม่ทำให้ฉันรู้สึกเศร้าไปมากนัก

เพราะอย่างน้อยฉันก็รู้ว่ายังมีคุณอยู่บนโลกใบนี้ 

and it's only the matter of time and fate!